Αρκετά εύκολα και χωρίς να αγχωθούμε καθόλου η ομάδα μας νίκησε τον Πανελευσινιακό αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με τους τραυματισμούς και τις απουσίες αρκετών παικτών. Αυτή τη φορά η ομάδα μας παρουσιάστηκε σοβαρή, υπήρχε καλή άμυνα πάνω στον Λιακόπουλο που έμεινε στους 9 πόντους και μπόρεσε να διατηρήσει την διαφορά που έχτισε κατά την διάρκεια του αγώνα χωρίς να μπλέξει σε περιπέτειες.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο Τσιάρας πήρε για πρώτη φορά φέτος αρκετό χρόνο συμμετοχής και απέδειξε ότι μπορεί να προσφέρει στον φετινό ΑΡΗ, δίνοντας ανάσες στον Ασημακόπουλο που κάνει πολύ καλή χρονιά.  Σε 20' πέτυχε 13 πόντους(πρώτος σκόρερ για την ομάδα μας)  μάζεψε 2 ριμπάουντ, μοίρασε 3 ασιστ, είχε 2 κλεψίματα και 1 τάπα. Αρκετά καλοί ήταν για ακόμη ενα παιχνίδι οι Ασημακόπουλος και Πελεκάνος που έδωσαν πολλές μάχες σε όλες τις γραμμές του γηπέδου ενώ πέτυχαν και καθοριστικά καλάθια που άνοιξαν την διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες και ουσιαστικά έκριναν την αναμέτρηση. Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν κάτω του μετρίου όπως συνολικά και όλη η ομάδα όπου με τα 18 λάθη, τους 6 πόντους στην 4η περίοδο και τους 68 συνολικά σε μια ανάμετρηση  κόντρα σε έναν πολύ πιο αδύναμο αντίπαλο περισσότερο προβλημάτισε και εκνεύρισε παρά ικανοποίησε όσους βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι η ομάδα με την έλευση του Β.Αγγέλου έχει βρει τα πατήματα της και αρχίζει και παίρνει εύκολα  νίκες που στην αρχή της χρονιάς φαινόταν πάρα πολύ δύσκολο αλλά εδώ και καιρό υπάρχει μια στασιμότητα στην ομάδα. Επαναλαμβανόμενα λάθη, χτυπητές αδυναμίες και παίκτες-κλειδιά που ακόμη ψάχνουν να βρούν τον καλό τους εαυτό παρόλο που έχουν παιχτεί 17 αγωνιστικές. Δεν ξέρω αν ο Χαρίσης ήταν επηρεασμένος από τον τραυματισμό του και ήταν τόσο νωθρός αλλά όλη η συμπεριφορά της ομάδος σε άμυνα και ριμπάουντ είναι σπασμωδική. Δηλαδή την μια στιγμή τους βλέπουμε να τρώνε σίδερα και να ματώνουν για να μαζέψουν τα ριμπάουντ και στην επόμενη φάση όλοι είναι εκτός θέσης και κοιτιούνται μεταξύ τους αντί να μαρκάρουν, να κάνουν μπλοκ άουτ ή να πάνε για το ριμπάουντ. Εκνευριστική αστοχία ενώ τα σουτ γίνονται υπο καλές συνθήκες και καμία ουσιαστική προσπάθεια για να περάσουμε την μπάλα κάτω από το καλάθι. Όλα αυτά βέβαια όταν έχεις απέναντι σου  μια αστεία ομάδα σαν τον Πανελευσινιακό με έναν Λιακόπουλο που παίζει με τον "αέρα" του Κόμπι Μπράιντ πιστοποιώντας τον πάτο που έχει πιάσει το Ελληνικό πρωτάθλημα δεν φαίνονται και κουκουλώνονται από εύκολες νίκες σαν την σημερινή, σαν και αυτή κόντρα στο Περιστέρι κ.α. .

Η νίκη ήρθε εύκολα, το θέμα όμως είναι ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται. και να δείχνει ολοένα και καλύτερο πρόσωπο, κάτι που εδώ και μερικές αγωνιστικές δεν γίνεται Όχι απλά για να προσφέρει θέαμα και να ικανοποιήσει τον κόσμο που στηρίζει αυτή την ομάδα αλλά για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις αυτού του αστείου πρωταθλήματος και να καταφέρει να κάνει και κάτι αξιοσημείωτο για τα δεδομένα της φετινής χρονιάς. Το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και να λέμε ότι όλα καλά επειδή παίρνουμε κάποιες νίκες δεν πρόκειται να μας βγει καλό. Αν λοιπόν ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θέλουν να μας πείσουν ότι κάτι έχει αλλάξει στην ομάδα και ότι πρέπει να τους πιστέψουμε τότε το επόμενο παιχνίδι κόντρα στον Πανιώνιο είναι η πιο καλή ευκαιρία για να το αποδείξουν....

ΥΓ. Έχοντας ρίξει αρκετά τα μπασκετικά μας στάνταρ ζητάμε χαριτολογώντας να ρίξουμε 80αρα(μιας και η 100αρα που κάποτε φωνάζαμε μοιάζει με μακρινό όνειρο) στον αντίπαλο να χαρούμε... Τελικά φέτος και οι 80 πόντοι σε παιχνίδια εντός έδρας που κερδίζεις εύκολα είναι πολυτέλεια!